Toen CW haar 25 jarig jubileum vierde wilden wij dit markeren door een boom te planten in de moestuin.
Een perenboom. Een klein boompje nog.
In het najaar zochten we een plekje waar die kon overwinteren.
Waar z'n kluit goed beschermd werd door moeder aarde.
Zodat hij de vorst van koning Winter kon overleven.
Toen het voorjaar werd gingen er stemmen op dat de boom daar niet goed stond. Hij moest een andere plek hebben, want de tuin werd gereorganiseerd.
Met zorg en kunde werd de boom van z'n plek gehaald. Een paar meter verderop was een kuil gegraven waar de perenboom beter tot z'n recht zou komen.
Een jaar later was er weer een andere tuingroep. Er werd bedacht dat de moestuin Smoestuin zou worden. Biologisch groente telen met de uitlaatgassen van het parkeerterrein zal nooit echt biologisch worden..
Er werd een groot grasveld aangelegd en een mooi tegelpad gelegd door de CW tegelzetter. En, bedacht de tuingroep in haar wijsheid: "die perenboom staat daar niet goed."
Met evenveel zorg en kunde als de vorige keer werd de kluit voorzichtig uit de grond gehaald. Dit keer bedacht iemand om een berg zand tegen de schuur te kiepen en daar bovenop de perenboom te planten.
En aldus geschiedde.
Inmiddels bestaat CW 30 jaar en ik ontdekte in het voorjaar dat de perenboom weer een nieuw plekje heeft. Er zat ook een beetje bloesem aan. Te pril echter om er een stevige peer aan te laten groeien.
Deze kleine perenboom heeft maar één droom, fluisterde die me onlangs toe.. "Laat me alsjeblieft op dit plekje staan! Haal me nooit meer weg!
Misschien geef ik dan wel 40 peren bij jullie volgende jubileum…"
MvW
