Lieve (ex-) CWers,
Een paar jaar geleden ging de langverwachte Paasbrunch bijna niet door. Er waren discussies over betrokkenheid en menigeen had het gevoel dat CW niet meer was wat het eerder geweest was. Dat is een klacht van alle tijden. Manon en ik hebben toen op het laatste moment samen de Paasbrunch georganiseerd. Het was fijn en leuk om dat samen te doen, het gevoel het verschil te kunnen maken voor jezelf en hopelijk ook voor anderen. Ik herinner me de katapult die Douwe had gemaakt;de zogenaamde Eibleider J. Daar konden paaseitjes mee worden gelanceerd. Verder hebben we het CWEvangelie voorgedragen. Het is een bewerking van het originele Paasverhaal, maar dan met een knipoog. Het gaat over het overlijden en over de opstanding van CW. Het is een gedicht dat Manon en ik gemaakt hebben en het gaat over de hoop dat CW een nieuwe impuls krijgt en weer tot leven komt. Het is een gedicht geworden over tijdloze typische CW-thema’s zoals, betrokkenheid, het functioneren van CW, rommel in het hobbyhok, de betonboor e.d., maar ook vrolijke onderwerpen als de Blok-aan-ons-been Verwarming ontbreken niet. Een liefdevolle verwijzing naar Sint Antonius met wapperend haar, CW-er ten top kan niet ontbreken en natuurlijk die herinneringen vol nostalgie aan lange warme baravonden met baco’s en haardvuur…
In mijn tijd bij CW (2001-2009) heb ik heel wat afgekibbeld, gemopperd en ben ik bezorgd geweest om CW en betrokkenheid e.d.. Nu ik al ruim een jaar weg ben denk ik daarover: “Jammer!” Nu zie ik meer dan ooit wat een heerlijke plek CW is geweest voor mij. Een veilige haven, een warm bad, veel meer dan een thuis. Verder is het voor mij natuurlijk de plek waar Thirsa heel veilig heeft kunnen opgroeien en heel veel heeft kunnen spelen en de plek waar ik Pieter heb leren kennen en waar ik verliefd op hem ben geworden (op Koens feest J). Ik denk, ook nu nog, vol warmte terug aan CW en wil alle CW-ers toewensen dat zij maar vaak mogen zien wat er WEL is, i.p.v. wat er niet is.
Bij deze voeg ik het CWEvangelie toe en hoop dat jullie er iets in kunnen herkennen en er om kunnen lachen.
Een paar jaar geleden ging de langverwachte Paasbrunch bijna niet door. Er waren discussies over betrokkenheid en menigeen had het gevoel dat CW niet meer was wat het eerder geweest was. Dat is een klacht van alle tijden. Manon en ik hebben toen op het laatste moment samen de Paasbrunch georganiseerd. Het was fijn en leuk om dat samen te doen, het gevoel het verschil te kunnen maken voor jezelf en hopelijk ook voor anderen. Ik herinner me de katapult die Douwe had gemaakt;de zogenaamde Eibleider J. Daar konden paaseitjes mee worden gelanceerd. Verder hebben we het CWEvangelie voorgedragen. Het is een bewerking van het originele Paasverhaal, maar dan met een knipoog. Het gaat over het overlijden en over de opstanding van CW. Het is een gedicht dat Manon en ik gemaakt hebben en het gaat over de hoop dat CW een nieuwe impuls krijgt en weer tot leven komt. Het is een gedicht geworden over tijdloze typische CW-thema’s zoals, betrokkenheid, het functioneren van CW, rommel in het hobbyhok, de betonboor e.d., maar ook vrolijke onderwerpen als de Blok-aan-ons-been Verwarming ontbreken niet. Een liefdevolle verwijzing naar Sint Antonius met wapperend haar, CW-er ten top kan niet ontbreken en natuurlijk die herinneringen vol nostalgie aan lange warme baravonden met baco’s en haardvuur…
In mijn tijd bij CW (2001-2009) heb ik heel wat afgekibbeld, gemopperd en ben ik bezorgd geweest om CW en betrokkenheid e.d.. Nu ik al ruim een jaar weg ben denk ik daarover: “Jammer!” Nu zie ik meer dan ooit wat een heerlijke plek CW is geweest voor mij. Een veilige haven, een warm bad, veel meer dan een thuis. Verder is het voor mij natuurlijk de plek waar Thirsa heel veilig heeft kunnen opgroeien en heel veel heeft kunnen spelen en de plek waar ik Pieter heb leren kennen en waar ik verliefd op hem ben geworden (op Koens feest J). Ik denk, ook nu nog, vol warmte terug aan CW en wil alle CW-ers toewensen dat zij maar vaak mogen zien wat er WEL is, i.p.v. wat er niet is.
Bij deze voeg ik het CWEvangelie toe en hoop dat jullie er iets in kunnen herkennen en er om kunnen lachen.
Groetjes, Jorinde (ook namens Pieter en Thirsa)
Het evangelie van CW
Ergens in een land zo Neder
Niet zo ver van de Duitse grens
Leefde de man Chris Wederkeer,
CW voor zijn medemens.
CW was een bijzonder man
Van ruim 25 jaar.
Met een witte jurk, een lief gezicht,
En heel lang hippiehaar.
CW had een wonderlijke kracht
En velen volgden hem.
Hij verrichtte menig wondertje
Met zijn indrukwekkende stem.
Zo veranderde hij op zijn verjaardag
Water in gratis bier.
Dat stemde zijn volgers oud en nieuw
Natuurlijk tot plezier.
Soms dwaalden zijn schapen wel eens af
Op zoek naar groener gras.
Maar met een visit o zo blind
Kreeg hij ze wat terug in de pas.
CW had ook een toegewijde
Profeet markant en trouw;
Anton met wapperend wit haar,
De droom van menig vrouw.
En iedere nieuwe volgeling
Werd door anderen verteld:
"Verwacht nou niet teveel van CW,
anders raak je teleurgesteld."
Maar CW was zo'n bijzonder mens
Dat hij velen voor zich won.
Sommigen kwamen vrijdags samen,
Vaak tot het opgaan van de zon.
Het was dan ook een trieste dag
Dat CW het leven liet.
Zijn volgelingen knielden neer
In hun intens verdriet.
En zij namen zijn lichaam en oliede het
En wikkelden het in een kleed.
Ergens luidde een bel op een plein,
Maar niemand wist wie dat deed.
Zijn volgelingen vroegen elkaar:
"Waar leggen we hem nou neer?"
"In de hobbyruimte," riep er een
"Dat mag sinds kort toch weer?"
CW was inmiddels zo stijf als een plank,
Dus viel hij niet op in dat hok.
De volgers rolden voor de deur
Een verwarming zo zwaar als een blok.
3 dagen later zocht een volgeling een boor
Om te boren al in het beton.
Maar toen ze bij het hobbyhok kwam
Zag zij iets wat echt niet kon.
De blokverwarming was opzij gerold,
De deur stond open wijd,
De doeken lagen op de vloer
En CW's lichaam was kwijt.
De vrouw draaide zich verbijsterd om
Met een openstaande mond.
Ze richtte het woord tot een tuingroep figuur,
Die zwijgend achter haar stond.
Pas toen de tuinman tot haar sprak
Herkende ze CW.
Hij leek te stralen, glimlachte
En gaf haar een boodschap mee:
"Vrees niet want ik ben opgestaan
Al uit de koude dood.
Hier ben ik, stralender dan ooit,
Een redder in de nood.
Geloof in mij, en share the fun,
Wees steeds tot ontmoetingen bereid.
En zie 'k ben met U al de dagen,
Tot aan de voleinding der aardetijd."
