Roken in de CWAkel

Vele jaren geleden was roken in de Cwakel alleen verboden tijdens de zondagavondse vergaderingen. Daar heb ik, als consequent niet-roker, geleerd wat rokers voor je over hebben als ze besluiten speciaal voor jou niet te roken. Bij het begin van de rondvraag werden shag en vloeitjes klaargelegd in een verlangend toekomstbeeld waarin het paradijs eindelijk weer geopend zou zijn. Nauwelijks had Anje Biewinga (de voorzitter) de hamer laten neerkomen of de lucifers gingen aan en men zoog de lucht naar binnen en de vlam in de sigaret. Eindelijk! De niet-rokers vluchtten naar buiten en in de winter naar huis want al die sigaretten tegelijkertijd, dat was toch niet te harden. Een jaar later kwamen de discussies over roken tijdens de baravond. Na ampel overleg, maar nog niet te vergelijken met de overleggen over de blokverwarming in onze tijd, en natuurlijk met veel meer respect dat toen nog in was, werd besloten dat er om de week bij de baravond gerookt kon worden. De andere week zouden de niet-rokers een baravond organiseren die ook eerder beginnen zou. Een wens, maar meer van de niet-rokers. Waren er geen niet-rokers op een niet-roken-baravond, dan mochten de rokers hun gang gaan. In de praktijk organiseerden de niet-rokers weinig baravonden die bovendien slecht bezocht werden. De niet-rokers-baravonden stierven een stille dood.
Nu in 2010 behoren de rokers, in navolging van de ontwikkeling van maatschappelijke waarden en normen, tot een kleine selecte groep. Zij roken buiten, in de winter onder het balkon van de bewoners boven de Cwakel. Die protesteren bij mijn weten nog niet. Maar dat komt natuurlijk ook nog. Wat zal CW dan nog kunnen verzinnen om de rokers tegemoet te komen in hun aberratie?     -    Frits

~~~~~~~~~~~~~~~~

In de bar van de Cwakel hing een bel. Die was er op verzoek van Ellen (die ooit zware shag had gerookt!) neergehangen. Zij had last van rokers en vond dat die moesten stoppen als zij belde. Zo gezegd, zo gedaan. Maar bij haar eerste bellen werd er onmiddellijk geroepen: "Rondje van zaak." En dat bleef zo. Die bel en Ellen's bezoek waren geen lang leven beschoren. De rokers waren, vond ik, best wel tolerant, maar er waren grenzen......      

Rob Aalders en Marieke Vastenburg